Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16641 K.2023/3218

Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fırkasının (a) bendi ile 43 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2022/1525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca özetle uygulama koşulları oluşmayan zincirleme suça ilişkin hükmünün kaldırılmasına karar verilerek hükümden ilgili paragrafın çıkarılmak suretiyle hukuka aykırılığın düzletilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar

verilmiştir. 3. Dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2022 tarihli bozma görüşlü tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk derece mahkemesince zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince suçun zincirleme şekilde işlenip işlenmediği ve buna bağlı olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğine dair yapılacak değerlendirmenin suçun işleniş şekline ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak söz konusu maddenin uygulanmasının gerekip

gerekmediği hususunda karar verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikinin hatalı olduğundan bahisle anılan maddenin hükümden çıkarılması suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2022/1525 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi