Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16689 K.2023/2981

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.07.2018 tarihli ve 2018/140 Esas, 2018/354 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/2773 Esas, 2018/2471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/3297 Esas, 2019/13238 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan ... ile sanık arasındaki husumete ilişkin Biga

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/342 Esas, 2017/217 Karar sayılı dosyası, mevcut husumetlerinden dolayı sanığa suç isnat ettiklerini belirten mağdure ve katılan ...’nin çelişkili beyanları ve mahkemeye sundukları dilekçeler, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi" nedeniyle kararın bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/15 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili Özetle; tüm dosya kapsamına göre atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğunu ve beraat kararında isabet olmadığını beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine ;"Her ne kadar sanık ... *****'in mağdur ... *****'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, dosya kapsamında alınan mağdur, müşteki tanık ifadeleri ve taraflar arasında husumetten kaynaklı sanığa suç isnat ettiklerine ve gerçekte sanığın böyle bir eyleminin olmadığına yönelik beyanlar bir arada değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil edilemediği anlaşıldığından CMK'nın 223/2-e madde gereğince beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " gerekçeleriyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/15 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 298 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesine sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayıılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Çanakkale