Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16770 K.2023/3734

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süresinden sonra 26.10.2022 tarihinde temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmakla, anılan vekilin temyiz isteminin, reddine karar verilmesi, gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/300 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1476 Esas, 2021/1771 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/1476 Esas, 2021/1771 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2021/28935 Esas, 2022/4132 Karar sayılı ilamı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü on iki yaşından küçük mağdureye sarılarak kıyafeti üzerinden göğüslerine dokunma şeklinde kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşen eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediği yönünde yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Bakkal işleten sanığın, dükkana müşteri olarak gelen küçük mağdureye başka kimse yokken sarıldığı, vücuduna kıyafetleri üzerinden dokunduğu şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı 5271 sayılı Kanunu’nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süresinden sonra 26.10.2022 tarihinde temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmakla, anılan vekilin temyiz isteminin, aynı sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

2. Sanık hakkında doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi gereğince temel cezanın belirlenmesi yerine aynı sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile kademeli uygulama yapılması sonuca etkili olmaması ve bu hususta temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/329 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy