Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16808 K.2023/4490

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/100 Esas, 2014/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2014 tarihli ve 2014/100 Esas, 2014/194 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2021/2581 Esas, 2022/1252 Karar sayılı kararı ile Tüm dosya içeriği nazara alındığında soruşturma evresinde ifadesi alınmakla birlikte mahkemece dinlenmeyen tanık Kader'in teminiyle olay günü mağdurenin, cinsel istismar olayını kendisine anlatıp anlatmadığı,

aynı gün evine gelen mağdurenin annesine neden kızının evde olmadığını söylediği hususlarında beyanının alınması ve mağdurenin duruşma ifadesinde bahsettiği sanığın kardeşinin hazır edilip, olay günü ağabeyinin kendisini arayarak mağdureyi saklamak için evin uygunluk durumunu sorup sormadığına ilişkin ifadesinin alınmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Dosya kapsamında mevcut mağdure beyanları, katılan beyanları ve tutanaklar bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, bu haliyle sanık hakkında hüküm kurulurken üst sınırdan indirim uygulamaksızın sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığa salt şüpheye dayalı olarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu, dosya kapsamına göre hakkında hiçbir delil olmayan bir suçlama nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararının hukuka ve dosya içeriğine aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurenin bir şekilde sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla tanıştıkları, sanığın adresine kendi çağırması üzerine gittiği, burada her ikisinin bedenen soyundukları, çıplak bir vaziyette sanığın mağdurenin vücuduna elle ve cinsel organıyla temas ettiği, anal yada vajinal yoldan herhangi bir biçimde sokma eylemine kalkışmadığı, mağdurenin suç tarihi itibariyle on beş yaşını bitirmemiş kişilerden olduğu,

kendisine yönelik her türlü cinsel amaçlı hareketin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında cinsel istismar olarak kabulünün gerekeceği, öncesinde de sokaklarda birkaç kez cinsel amaçla öpüştüklerinin eylem bazında sabit bulunduğu maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiğinden katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir..

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321'inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.