Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16791 K.2023/2198

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2012/431 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası,

beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2012/431 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/11211 Esas, 2022/2038 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hata hükümlerinin tartışılması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/338 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği. Mağdurenin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, mağdurenin sanığı teşhis ettiğine bu sebeple sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak takdiri indirim hükümleri uygulanmadan mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, re'sen tespit edilecek unsurlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurenin olay tarihlerinde birden fazla kez bir araya gelerek ilişkiye girdikleri eylemlerde, dosya kapsamında bulunan deliller. Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, Tanıkların aşamalardaki anlatımlarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/338 Karar sayılı kararında, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları ile mağdure hakkında aldırılan yaş raporları, sanığın mağdurenin yaşına ilişkin beyanları ile sanık beyanlarını doğrulayan tanık beyanları nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa