Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/5709 K.2023/1048

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 tarihli ve 2008/200 Esas, 2013/422 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü, altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 17 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2013 tarihli ve 2008/200 Esas, 2013/422 Karar sayılı re'sen de temyize tabi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2016/8982 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararı ile ''Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğinden, mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik talebi bulunmayan sanığın duruşmada hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/102 Esas, 2021/507 Karar kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü, altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 16 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.03.2022 tarihli ve 9-2022/39533 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın alt sınırdan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, eylemin birden fazla işlenmesi, kastının yoğunluğu nedeniyle üst sınırdan cezalandırılması ve vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Dosyada mağdurun beyanı dışında delil olmadığına, müvekkilinin beyanının değerlendirilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince;''...Somut olayımızda katılan ... ... ile sanık ...'ın karı koca oldukları, mağdure ... da sanık ve katılanın müşterek çocuğu olduğu, uyudukları olay tarihinde sanık, mağdure ve sanığın diğer çocukları ... ve ... ile birlikte 500 evlerde bulunan babaannelerinin evine misafir olarak gittikleri, geceyi bu evde geçirdikleri, sanık ile birlikte mağdure ... ile ...'nın aynı odada uyudukları, çocuklar uyuduktan sonra sanığın mağdure ...'in yatağının yanına gittiği, göğüslerini, poposunu okşadığı, bu sırada mağdurenin uyandığı,

sanığın bu sırada mağdure ...'in kilotunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin baba diye bağırınca hemen yanında ayrıldığı ve hemen kendi yattığı çekyata gittiği, bundan sonra da kendi evlerinde de sanığın bir çok defa mağdure ... uyurken mağdurenin göğüslerini, cinsel organlarını okşadığı, bir defa annesi hastaneye gittiğinde mağdure yatağında yatarken sanığın mağdure ...'in yanına uzandığı, mağdureyi öpüp okşamaya başladığı,

mağdure ...'in yataktan kalkarak koltuğun yanına gittiği, sanığın yine mağdurenin yanına gelerek kilotunu indirdiği ve mağdureyi okşayıp öptüğü, mağdureyi kimseye söylememesi konusunda uyardığı ve tehdit ettiği, son defa yine aynı taciz olayını yaptığında mağdurenin balkondan bağırdığı, sokakta bulunan annesinin eve geldiği, mağdure ...'in babasının kendisine karşı yaptığı taciz olaylarını annesine anlattığı, katılan ...'ın doğum tarihinin 16/11/1995 olduğu, olay tarihinde 15 yaşını doldurmadığı,

pedagog eşliğinde dinlenen mağdurenin olayları mahkeme huzurunda da anlattığı, pedagog beyanına göre mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtildiği, bu haliyle sanığın kendi öz kızı olan katılan ...'e karşı bir çok defa öpüp okşayıp cinsel organına dokunarak cinsel istismar suçunu işlediği, katılan ...'in olay tarihinde 15 yaşından küçük olduğu olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu, sanığın böylece yüklenen 15 yaşını tamamlamayan çocuğa karşı cinsel istismar suçunu işlediği sonuç ve kanaatine varılmıştır.'' şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurularak gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden 1.Mağdurenin benzer anlatımları, son eylemden sonra ağlayarak annesine anlatması şeklinde gerçekleşen olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı karşısında sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Dosya kapsamına göre sanığın ilk eylemden sonra söylediği tehdit içerikli sözlerin sonraki çocuğun cinsel istismarı eylemlerinin icrasını kolaylaştırdığı ve mağdurenin yaşı itibarıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması koşullarının oluştuğu anlaşıldığından Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy