Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/6110 K.2023/1690

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 204/86 Esas, 2014/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Alanya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2014/86 Esas, 2014/325 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2017/3867 Esas, 2021/4026 Karar sayılı kararı ile; sanığın, olay günü cinsel amaçla reşit katılanın ağzını kapatması şeklinde ani ve kesintili gerçekleşen eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı göz önüne alınarak yapılan değerlendirmede, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 120 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan cinsel saldırı suçuna ilişkin anılan maddede öngörülen 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasının alt ve üst sınırları nazara alınıp, mahkemece gerekçe gösterilerek sanık hakkında teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmiş ise de,

hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58 inci maddesiyle yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde "cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması halinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasına" hükmedileceğinin kabul edilmesi karşısında, anılan düzenlemenin lehe olduğu gözetilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Alanya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilmek suretiyle hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın alkollü olması nedeniyle kolluktaki beyanına itibar edilemeyeceği, teşhis işleminin ihtimallere dayalı olarak yapıldığı, tanığın sanığın yüzünü görmediğine dair beyanı nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ve aksi düşünülse dahi alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2014 gün ve 2014/700 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın suç tarihi itibariyle reşit olan katılanı takip ederek apartman dairesi olan evine girmek üzereyken arkasından gelerek sus işareti yapıp ağzını kapatmak suretiyle vücuduna cinsel maksatla dokunduğu belirtilerek kamu davası açıldığı, müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde atılı suçlamayı kabul eden sanığın mahkemede inkara yönelik savunmada bulunduğu,

katılanın sanığın eylemi sırasında bağırması üzerine kapıya çıkan eniştesinin kaçan sanığın peşinden koştuğu ancak yakalayamadığı ve intikalin olayın hemen akabinde gerçekleştiği, katılanın evinin güzergahında bulunan kamera görüntülerinde katılanı takip ettiği anlaşılan sanığın bu şekilde yakalandığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan ikrar içeren beyanı, katılanın istikrarlı beyanları, tanık ifadesi, yakalama ve teşhis tutanakları, aralarında tanışıklık bulunmayan katılanın sanığa iftira atmasının gerektirir sebep bulunmaması,

sanığın kamera görüntülerinden yakalanmış olması dikkate alınarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İntikal şekli ve zamanı, katılanın istikrarlı beyanları, sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan ikrar içeren beyanı, tanık ifadesi, kamera görüntüleri, yakalama tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Mahkemenin kabulü ve uygulamasına göre, karar başlığında suç tarihinin 17.01.2014 yerine, 2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya