Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/7197 K.2023/3768

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/68 Esas, 2014/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Şikayetçi beyanları, adli rapor, sanığın tevil yollu ikrarı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı gözönünde bulundurulduğunda, sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; ''Sanık ile müştekinin Gürcistan ülkesinde tanıştıkları ve arkadaşlıklarının ilerlediği, daha sonra sanığın Gürcistan'da işlettiği lokantayı kapatarak Türkiye'ye geldiği, sanığın, müştekinin arkadaşı olan başka bir bayan ile tanışıp evlendikleri ve Erzincan'da yaşamaya başladıkları, müştekinin Erzincan'a kardeşi ile birlikte geldiği,

sanığın evinde müşteki ile birlikte kaldıkları, olay günü müşteki ile sanığın yemeğe gittikten sonra gezmek için dışarıya çıktıkları, Kemah yolundaki arazide sanığın alkol aldığı ve burada sanık ile müştekinin rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, her ne kadar müşteki kendisi ile sanığın zorla ilişkiye girdiğini belirtmiş ise de Hopa Asliye Ceza Mahkemesi'nde alınan beyanında kızdığı için bu şekilde beyanda bulunduğunu beyan ettiği, daha sonra tanık ...'nı aradıkları ve kendilerini almalarını söylediği, tanığın da beyanında belirttiği üzere herhangi bir anormal durumu görmediği,

ertesi gün lokantaya gittikleri, sanığın, müştekiyi tekrar Gürcistan'a yollamak istemediği, burada lokantada kendisinin zorla tutulduğunu ve hem önden hem arkadan zorla tecavüz edildiğini belirterek şikayetçi olduğu belirtmiş ise de, dosyada mevcut alınan doktor raporunda mağdurda herhangi bir fiili livata bulgusunun bulunmaması dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçları gerçekleştirdiğine dair yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 99 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.04.2014 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B.

Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, şikayetçinin soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan beyanı ile uyumlu 04.12.2013 tarihli genel adli muayene raporu, tanık I.T. beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.

Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Erzincan Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/68 Esas, 2014/184 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.