Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/7216 K.2025/187

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'nün atılı suçtan mahkumiyetine, diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine, ek karar ile de sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Ek Karara İlişkin Temyiz İsteği Mağdure ve kızı ...'nın sanığa iftira attıklarına, sanığın atılı suçu işlemediğine ve sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure Leyla’nın velayet hakkına sahip anne ve babası olan ... ile ... hakkında mağdureye karşı atılı müsnet suça iştirak ettiklerinden bahisle kamu davası açılması nedeniyle bu dosya yönünden temsil kayyımı tayin edilmeyen ve ... tarafından vekil tayin edildiğinden haberdar olmayan mağdureye inceleme tarihi itibarıyla reşit olması nedeniyle gerekçeli kararın tebliğinden sonra temyiz hakkını kullanmadığının anlaşılması karşısında, mağdure vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden: 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı, bu itibarla Bakanlığın 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. C.

Ek Karar Yönünden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315. maddesinde yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekili ve Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle mağdure vekili ve şikayetçi Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteklerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Ek Karar Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin