Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9746 K.2023/2901

Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/148 Esas, 2020/179 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/488 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Trabzon Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/21349 Esas, 2021/8349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/196 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; yaşı küçük mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil olmadığına, doktor raporlarının şaibeli olduğuna, mağdure beyanlarını desteklemediğine, tanık beyanlarının sanık savunmasını doğruladığına, katılanların beyanlarında aşamalarda çelişkiler olduğuna, tüm bu sebeplerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle; sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın komşularının kızı olan yaşı küçük mağdureyi ahıra götürerek cinsel bölgelerine elbisesinin üzerinden dokunduğu, mağdureyi öptüğü, seni bıçaklarım söylemi ile tehdit ettiği, annesinin ısrarı ile mağdurenin eylemlerden bahsettiği ertesi gün intikalin gerçekleştiği Mahkemece kabul edilen olayda, dosya kapsamında bulunan deliller.

Mağdurenin beyanları, Sanığın savunması, Tanıkların anlatımları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, Adli görüşme ve değerlendirme raporu, Kriminal rapordan, ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, yaşı küçük mağdure ile katılanların çelişkili anlatımları, sanık savunması , tanıkların anlatımları nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR