Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/9851 K.2023/3120

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz isteminde özetle: Mahkemenin eksik inceleme ile hüküm kurduğunu, beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınmasının uygun olacağı belirtilmesine karşın Mahkemece katılanın ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti için adı geçen kuruma sevk edilmediğini, katılanın sanığın evinde misafir olmasının işlenen suça rıza gösterdiği ile bağdaştırılamayacağını, yargılama süresince tanık anlatımlarına itibar eden Mahkemenin sanığın katılana karşı işlediği diğer suçlardan habersiz hüküm kurduğunu,

usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Sanığın savunması, katılanın iddiaları, sanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar sanığın katılana yönelik zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de katılanın anlatımlarının bir bütün halinde değerlendirildiğinde hayatın olağan akışına uymadığı,

sanığın evinde 3 ay boyunca kaldığı süre içerisinde sanığın kendisini zorla normal yoldan ve anal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, kaçma imkanının olmadığını ifade etmiş ise de dinlenen tanık... *****' ın beyanında sanığın evine gidip geldiğini, katılan ile konuştuğunu katılanın kendisine cinsel saldırı ile ilgili herhangi bir şey söylemediğini ifade ettiği, bu şekilde defalarca cinsel saldırıya uğrayan katılanın

3. Kişi olan tanık... *****' a bu konuyu anlatması gerektiği ayrıca rahatsızlığından dolayı hastaneye götürüldüğü, hastanede kamu görevlilerine olayı açıklayıp cinsel saldırıda o aşamada kurtulma imkanı varken tekrar sanığın evine dönmesinin izahının bulunmadığı, katılanın beyanına göre katılanın sanığın evinde Ağustos 2013 tarihinden Nisan 2014 tarihine kadar kaldığı,

ilk cinsel ilişkinin katılanın beyanına göre Kasım 2013 tarihinde gerçekleşmesine rağmen katılanın aynı evde 3-4 ay daha kalmaya devam ettiği, bu şekli ile cinsel ilişki olayının bulunması halinde dahi buna katılanın rızasının bulunduğunun kabulünün gerektiği, kaldı ki sanığın ve tanık ...' in aynı evde boşanmış oldukları halde yaşadıkları ve her ikisinin de cinsel saldırı eyleminin gerçekleşmediğini beyan ettikleri, bu durumda eylemin meydana geldiği yönünde mahkememizde şüphe oluştuğundan sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilerek..." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya