Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10117 K.2023/6701

Sanık hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2021 tarihli ve 2021/3274 Esas sayılı iddianamesiyle, mağdure ...'e yönelik bir kez çocuğun cinsel istismarı, mağdure ...'ye yönelik ise üç kez çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. Şanlıurfa

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2021/128 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

mağdure ...'ye yönelik ise çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/433 Esas, 2023/994 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurelerin soyut beyanları dışında başkaca delil bulunmadığı, mağdurelerin beyanlarına göre eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu, mağdurelerin vücutlarına yönelik temasın bulunmadığı, mağdurelerin beyanlarının sanığın beyanına üstün tutulmasına ilişkin olarak, somut ve inandırıcı gerekçeler gösterilmediği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın mağdurelerin babası olduğu, olay günü mağdurelerin yanlarına yatmak için aralarına geldiği ve önce mağdure ...'e dokunduğu, göğüslerine ve pantolonun içerisinden cinsel bölgesine dokunduğu, mağdure ...'in uyanır gibi olduğunu hissedince sanığın bu sefer mağdure ...'den tarafa dönerek mağdure ...'nin göğüslerine ve kalçasına dokunduğu ve daha öncesinde de benzer şekilde eylemde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, mağdurelerin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olmadığı,

mağdurelerin babasının yaptığı eylemlere ayrıca tanıklık da ettikleri, mağdurelerin beyanlarının birbirini doğruladığı, aralarında kendi iffetini de ortaya koyacak şekilde bu denli ağır ithamlarda bulunmasını gerektirir bir husumet beslemesi ve iftira atmasının olağan dışı olduğu ve vermiş oldukları beyanlarının samimi olduğu, olayları net bir şekilde hatırlayıp anlatabildikleri, sorulan sorulara tereddüte düşmeden cevaplar verilebildiği ve aşamalarda beyanları arasında çelişki yaratmadan istikrarlı bir şekilde somut olayı anlatabildikleri gerekçeleriyle mağdurelerin beyanlarına üstünlük tanındığı,

bu nedenle sanığın sadece inkara dayalı olan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirildiği, mağdurelerin sanığın uyuşturucu madde etkisinde olduğunu belirttikleri, her ne kadar sanık uyuşturucu kullanmadığını ve etkisi altında olmadığını savunmuşsa da sanığın soruşturma aşamasında alınan kan raporunda uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu yönü ile mağdurelerin beyanlarının itibar edilebilir olduğu, sanığın mağdure ...'ye 9 ay önce cezaevine girmeden önce sanığın yanına gelerek göğüslerine dokunduğu, "Taytın çok güzel, sporcuların göğüsleri büyük olmalı" diyerek göğüslerine dokunduğu,

tepki gösterdiği ancak sanığın tekrar göğüslerine dokunmaya devam ettiği şeklindeki eylemin de sabit görüldüğü gerekçeleriyle sanık hakkında mağdurelere yönelik eylemleri nedeniyle hakkında mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ile mağdurelerin anneleri olan şikayetçinin olay tarihinden yaklaşık kısa bir süre önce şiddetli geçimsizlik nedeniyle anlaşmalı şekilde boşandıkları, mağdurelerin velayetlerinin annelerine verildiği ancak gidecek yerleri olmadığından dolayı şikayetçi ve mağdurelerin sanığın evinde kalmaya devam ettikleri döneme rastlayan olayın intikal şekli, sanığın savunması,

şikayetçinin kızı ...'nin yalan söyleyebildiğine dair soruşturma beyanı ile dilekçe içeriği, mağdure ...'yi doğrulamayan tanık beyanı, mağdurelerin beyanlarının kendi aralarında değerlendirilmesinde olay gecesine dair yattıkları yere ve birbirlerine anlatımlarında kısmî farklılıklar bulunduğuna ilişkin Çocuk İzlem Merkezi Adli Görüşme ve Değerlendirme Formu içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde kurulan mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/433 Esas, 2023/994 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa