Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10387 K.2023/7659

Katılan mağdur ...'e yönelik eylemler sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, aynı maddenin dördüncü ile aynı Kanunun 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Katılan mağdur ...'e yönelik eylemler sebebiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) Katılan mağdure ...'ye yönelik eylemler sebebiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d) Katılan mağdure ...'ye yönelik eylemler sebebiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 03.02.2023 tarihli ve 2023/122 Esas, 2023/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.07.2023 tarihinde tanzim olunan 9-2023/69490 sayılı tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin nitelikte delil olmadığına, katılan mağdur ile katılan mağdurenin beyanlarının yönlendirmeyle verildiğine, mağdurun abisinin ısrarıyla sanığın mağdur tarafından suçlandığına, rapora göre mağdurda akut veya fiili livata bulgusu olmadığına, mağdurda cinsel yolla bulaşan virüsün bulunması sanığın suçu işlediğine dayanak olmayacağına, soyut beyan dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sanığın katılan mağdureye yönelik işlediği iddia edilen eylemle ilgili soruşturma aşamasında savunmasının alınmadığına,

katılan mağdurenin doğrudan bir anlatımı olmadığına ve baskıyla ifade verdiğine, katılan mağdur ile mağdurenin iddia edilen olaylara tepki vermemelerinin yakın çevrelerine anlatmamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ceza tayini sırasında hiç bir neden yokken alt sınırdan uzaklaşıldığına ve kararın sanık lehine bozularak sanık hakkında tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, '' Mağdur çocukların babası olan ...'ın arkadaşı olan sanığın mağdur çocukların ikametlerine yakın bir ikamette yalnız başına yaşadığı, sanığın sık sık mağdur çocukların da bulunduğu ikamete misafirliğe geldiği, işbu ikamette ara sıra yatılı olarak da kaldığı, sanığın mağdur ...'ın 6 yaşından olayın ortaya çıkmasından 5-6 ay kadar önceki tarihe kadar mağduru 'gel buraya seni annene babana söylerim.' demek suretiyle ikametin arka tarafına götürdüğü, burada cinsel organını mağdurun anal kısmından soktuğu, mağdurun kimi zaman sanıktan kurtulmak amacıyla sanığa vurarak kurtulduğu,

sanığın bu eylemlerini farklı tarihlerde birden fazla kez tekrar ettiği, hem mağdurun hem de sanığın yapılan muayenesinde Human Papilloma Virüsten kaynaklanan viral bir deri enfeksiyonu olduğunun tespit edildiği; ayrıca sanığın mağdur ...'ın kız kardeşi olan ...'ı da 6 yaşından itibaren farklı tarihlerde birden fazla kez yumurta toplama bahanesi ile ambara götürdüğü, burada mağdurun kıyafetlerini çıkarmaksızın mağdurun ön ve arka özel bölgesine dokunduğu, mağdurun makatına parmağı ile dokunduğu,

mağduru dudaklarından öptüğü, mağdura 'seni seviyorum.' dediği anlaşılmış ve olayın bu şekilde vuku bulduğu yönünde mahkememizde vicdani kanaat hasıl olmuştur.

Sanığın mahkememiz huzurundaki kendisini atılı suçtan kurtarmaya matuf mesnetsiz savunmalarına vicdanen itibar edilmemiş, sanığın soruşturma aşamasında avukat huzurunda alınan kolluk ve Kırıkhan Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadelerinin ikrar mahiyetinde olduğu anlaşılmıştır.'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden müsnet suçtan dolayı sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından ve Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın katılan babanın arkadaşı olduğu ve katılan babanın evine yumurta yetiştiriciliğine yardımcı olmak için gittiği anlaşılan olayda hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci maddesi ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinden hüküm kurulması gerekirken şüphenin sanık aleyhine yorumlanması suretiyle eylemin hile ile gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından ve Mağdure ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 03.02.2023 tarihli ve 2023/122 Esas, 2023/240 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Mağdure ...'ye Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin 03.02.2023 tarihli ve 2023/122 Esas, 2023/240 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi