Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10475 K.2023/8962

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesine göre bu karara yönelik temyiz isteği itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy

2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2014 tarihli ve 2014/4 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun geleneksel evlilik bağı içinde ve bir çocuk sahibi olduğu mağdurenin olay günü ve sonrasında on beş yaşından büyük olduğunu bildiğine, suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olması, mensup olduğu kültürel yapı dikkate alındığında, yaşta yanılgıya düşmesinin kaçınılmaz olduğuna, raporda bile mağdurenin on yedi yaşında olduğunun belirtildiğine, kasten hareket edilmediği için beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Olay tutanağı, iddianame, sanık ve müdafiinin savunmaları, mağdurun aşamalardaki ifadeleri, tanık beyanları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve sanık hakkında Mahkememizden alınan sosyal inceleme raporu,ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde olaydan önce mağdure ve sanığın duygusal anlamda arkadaş oldukları 2013 yılı Haziran ayında velilerinin rızası ile mağdure ve sanığın geleneksel adetlere uygun olarak gayri resmi olarak evlendikleri ve aynı evde birlikte yaşamaya başladıkları,

bu süreç içerisinde sanık ...'in mağdureyle rızası dahilinde vücuda organ sokmak suretiyle birden çok kez ilişki kurduğu ve bu ilişki sonucunda mağdurenin hamile kaldığı ve bir kız çocuklarının da dünyaya geldiği sabit olup, sanığın mağdureye müteselsilen nitelikli cinsel istismar ve bu amaçla da hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği subuta erdiğinden;;mağdure ...'nın suç tarihi itibariyle 14 yaş içerisinde olup 15 yaşını henüz ikmal etmediği yapılan araştırmalardan ,celp edilen kayıtlardan hastanede doğduğunun anlaşıldığı,

sanığın da 15-18 yaş grubunda bulunduğu sanığın Cinsel İstismar suçundan eylemine uyan TCK 103/1-a maddesi yollamasıyla 103/2, 43/1, 31/3,62/1,maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, hakkında TCK 50,51 ve CMK 231/5 maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan TCK 109/1-3-f-5, 43/1 , 31/3,62/1 ,CMK 231/5 maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdurenin 10.11.2014 tarihli duruşmada; suça sürüklenen çocuğun, kendisini on beş yaşından büyük olarak bildiğini beyan etmesi, aynı duruşmada savunması alınan suça sürüklenen çocuğun mağdureyi doğrulaması ve mağdurenin olay tarihinde on altı yaşını bitirmiş olup on yedi yaşı içerisinde olduğuna yönelik kanaat bildiren rapor içeriği karşısında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy