Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10687 K.2023/8867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/14220 Esas, 2022/1196 Karar sayılı kararı ile " Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla dosya kapsamına göre sarkıntılık düzeyini aşan eylemle ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararı ile Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. 4. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/191 Esas, 2023/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, davanın zamanaşımına uğradığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin anne ve babasının boşanmış oldukları, mağdurenin bir süre koruyucu ailenin yanında kaldığı, annesinin, ... .... isimli şahısla evlendiği, sanığın, mağdurenin üvey babası olan ...'in arkadaşı olduğu, mağdurenin ilkokul 1. sınıfa gittiği sırada annesinin yanında kaldığı, mağdurenin ilk okul 1. sınıfta öğrenim gördüğü sırada annesinin eşi olan ... ....'nın işe gitmiş olması, annesi ...'ün adliyede işinin bulunması nedeniyle mağdureyi üvey babası ...'in arkadaşı olan sanığın okuldan aldığı, eve getirdiği,

evde mağdurenin, sanıktan "evcilik oynayalım" teklifi üzerine sanığın kabul ettiği, bir süre oyun oynadıktan sonra mağdurenin üzerindeki giysileri çıkarttığı, kendi giysilerini de çıkarttığı, o tarihte 7 yaşında olan mağdurenin cinsel organına dokunduğu, öptüğü ve okşadığı, kendi cinsel organını mağdureye gösterdiği, yaklaşık 5-10 dakika kadar bu suretle mağdurenin cinsel organını ellediği mağdurenin tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde gerçeğe uygun beyanda bulunduğu, sanığa bilinçli ve kasten iftira atmasını gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin üvey babası olan ...'in arkadaşı olduğu beyan edilen sanığın aşamalarda mağdureyi, anne ve babasını tanımadığına beyan etmesi, kovuşturma aşamasında mağdure ve annesinin sanık ile yüz yüze gelememiş olması, soruşturma aşamasında usulüne uygun teşhis işleminin de yaptırılmamış olması nazara alınarak olay hakkında bilgisi de olan mağdurenin üvey babası ...'in mümkünse sanığın da hazır olduğu duruşmaya değilse fotoğraflar üzerinden tanık sıfatıyla teşhis işlemi işlemi yaptırılması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR