Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/10825 K.2024/3680

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2014 tarihli ve 2013/161 Esas,

2014/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eylemlerin kül halinde değerlendirilerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2016/10849 Esas, 2021/1940 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğü gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulması kararı verilerek sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/1089 Esas, 2022/9638 Karar sayılı kararı ile önceki bozma ilâmında sanığın eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu belirtilmesine ve Mahkemesince bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde bozma gereğinin yerine getirilmeyerek yanılgılı değerlendirme ile sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararından sonra Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/48 Esas, 2023/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat etmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verildiğine, mahkûmiyet kararı verilmesine dair somut delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden hapis cezasına hükmedildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR