Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11113 K.2024/368

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile ayrı ayrı iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesi, 103/3-c, 43/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesine göre mağdure ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a maddesi yollamasıyla 103/1-1. cümlesi, 103/3.c, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

mağdure ...’ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b maddesi yollamasıyla 103/1-2. cümlesi, 103/3-c, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan mağdureler vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçları işlediğine dair dosya kapsamında yeterlı delil bulunmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte dava konusu olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/3. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine ilişkindir. B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçlardan üst sınırdan ve hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan mağdureler vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/1265 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı