Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/112 K.2023/6073

Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/349 Esas, 2019/367 Karar sayılı kararı ile sanığın; çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2020/34 Esas, 2021/3109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.12.2022 tarihli ve 9-2022/35583 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafin'in temyiz istemi özetle, sanığın suç kastının olmaması, sanığın eyleminin suç kapsamına girecek bir davranış da olmaması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi veya aynı fıkranın (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece "...sanığın havuzda düşen mağdurun bacağına bakmak isteyip mağdurun da izin vermediği şeklindeki savunması karşısında sanığın, mağdurun cinsel organına şehevi hislerini tatmin maksadıyla dokunduğuna dair mağdurun soyut anlatımından başka ceza vermeye yeter kesin, somut ve her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca müsned suçtan Beraatine ..." şeklindeki gerekçeyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi "... Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmünün usul ve kanuna uygun olduğu, Anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla..." şeklindeki gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

İddianamede anlatılan olay, iddia ve savunma içeriğinden sanığın, mağdurun cinsel organındaki yaraya bakmak amacıyla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2020/34 Esas, 2021/3109 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkında hükümlerde yer alan "...CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca müsned suçtan sanığın BERAATİNE, ..." ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,