Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/93 K.2023/7554

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇUKÎ SÜREÇ

1. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2014 tarihli ve 2013/177 Esas, 2014/77 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2014 tarihli ve 2013/177 Esas, 2014/77 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2021/1921 Esas, 2022/557 Karar sayılı ilâmıyla; ''Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak, sanık müdafisinin duruşmada lehe olan kanuni düzenlemelerin uygulanmasını talep etmesi karşısında,

mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanma koşullarının olayda bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/74 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın yüzde doksan oranında sakat olduğuna, ilerlemiş yaşına rağmen sabıkasının bulunmadığına, ailevi sorunlar sebebiyle moralinin bozuk olduğunu belirten katılan mağdurenin olay sebebiyle ruh sağlığının bozulduğu hususunda hatalı tespit yapıldığına, katılan mağdure müşahade altında tutulduktan sonra rapor tanzim edilmesi gerektiğine, katılan mağdurenin mesajlarda sanıktan para istediğine, mesajlar incelendiğinde sanığın taciz ettiği için değil evden kovduğu ve sert davrandığı için katılan mağdureden özür dilediğinin görüldüğüne,

Yargıtay bozmasından sonra katılan mağdurenin ifadesinin alınmaması gerekçesiyle eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdurenin sarhoş olduğu düşünülse dahi sanık tarafından bir zorlama olmadığına, evden gitmesine de sanığın engel olmadığına, kabul etmemekle birlikte suça konu eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Sanık ile mağdurun olay tarihinden yaklaşık 6-12 ay önce tanıştıkları, suç tarihinden önce de zaman zaman görüştükleri, suç tarihi itibariyle mağdurun 17 yaşında sanığın ise 68 yaşında olduğu, olay günü sanık ile mağdurun karşılaştıkları, sanığın mağduru evine davet ettiği, mağdurun olay günü akşam saatlerinde sanığın evine gittiğinde sanık ile birlikte bira içmeye başladıkları, sanığın aldığı alkolün etkisiyle sarhoş olan mağduru yatak odasındaki yatağa götürdüğü, sarhoşluğun verdiği etkiyle mağdurun dengesini sağlayamadığı,

sanığın mağdurun yanına yatarak pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurun buna engel olmaya çalıştığı, sanığın mağdurun dudaklarından ve yanaklarından öperek elleriyle kalçasını ve cinsel organını okşadığı, mağdurun midesinin bulanması üzerine mağduru istifra etmesi için lavaboya götürdüğü, akabinde mağdurun evden ayrıldığı ...'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR