Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11382 K.2024/3641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çorlu

1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen, 26.09.2018 tarihli ve 2015/444 Esas, 2018/328 Karar sayılı karar ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının sanık müdafii ile Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/11233 Esas, 2022/8920 Karar sayılı kararı ile sanığın aşamalarda mağdurenin on yedi yaşı içerisinde olduğunu bildiği yönündeki savunması, mağdure ifadeleri, sanıkla mağdurenin tanışmaları ile eylem arasında geçirdikleri kısa zaman dilimi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Çorlu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2022/413 Esas, 2023/59 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/6, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim uygulanmaksızın karar verilmesi ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu