Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11443 K.2024/5326

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 103/1-b, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/314 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 104/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2021/12587 Esas, 2022/11905 Karar sayılı kararı ile "Atılı suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde bahsedilen cinsel ilişki kavramının oral yolla gerçekleştirilen cinsel davranışları kapsamadığı gözetilerek kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İzmir 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Bozma ilamında katılan vekilinin temyiz itirazlarının da yerinde görüldüğü belirtilmesine rağmen Mahkemece esasa ilişkin beyanlarına itibar edilmediği ve ileri sürdükleri hususların değerlendirilmediğine, dosya kapsamında katılan mağdurenin rızası olduğuna dair delil olmadığına, şantaj suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken cinsel istismar suçunun oluşmadığının kabulünün hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR