Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11671 K.2024/585

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/251 Esas, 2019/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraatine dair karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/7609 Esas, 2022/8857 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/1175 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, sübuta, mağdure beyanının soyut, çelişkili olduğuna, tanıklar ve mağdure beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediği, şikayetten vazgeçmenin dikkate alınmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, yeterli kesin delil elde edilmediğinden beraat verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, mağdurenin aşamalarda alınan çelişkili beyanları, tanıkların anlatımları, 15.08.2022 tarihli mağdure dilekçesi, sanık savunması nazara alındığında yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR