Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11658 K.2024/80

Sanık hakkında verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Amasya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/188 Esas, 2023/129 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan vekili tarafından kısmen resen istinafa tabi kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren 07.09.2023 Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Zincirleme suç hükümlerinden arttırım yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa ait eşyalara hakim kararı olmadan el konulduğu, bu şekilde ele geçirilen delilin hukuka aykırı olduğuna, katılan hakkında aldırılan geçici rapor ile kati rapor arasında çelişki bulunduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen cezanın gerekçesinin yeterli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca sanıkta herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunun tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden gözlem raporu aldırıldıktan sonra ayrıca ilgili ihtisas kurulundan da olay tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası veya 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edilip edilemeyeceğine dair rapor aldırıldıktan sonra hukuki

durumunun tayin ve takdiri gerekirken sadece Gözlem İhtisas Dairesi raporuna dayanılarak eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma gerekçesine göre, Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/974 Esas, 2023/1118 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Amasya