Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11628 K.2024/3949

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Elazığ

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/38 Esas, 2015/231 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Elazığ

4. Asliye Asliye Ceza Mahkemesince cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.06.2022 tarihli ve 2021/5125 Esas, 2022/6873 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamı üzerine Elazığ

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/994 Esas, 2022/1767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. 4. Anılan karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yeniden esasa kaydedilen dosyada Elazığ

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ve 2023/166 Esas, 2023/740 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Mahkumiyete yeterli delil olmadığına, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığına, beraat hükmü kurulması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Elazığ