Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11685 K.2023/7966

Hatay

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/1177 Esas, 2021/2118 Karar sayılı kararı ile sanığın; çocukları fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve kasten yaralama suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2022/1480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına, karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/1707 Esas, 2022/1865 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir. 4. Görevsizlik kararı üzerine Hatay

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/4 Karar sayılı kararı ile sanığın; a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 44 üncü maddesi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. 5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/1003 Esas, 2023/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurularının esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Mağdurenin Asliye Ceza Mahkemesi ve Ağır Ceza Mahkemesinde vermiş olduğu beyanlarında cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmesine rağmen sanık hakkında zincirleme şekilde cinsel istismar suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, mağdurenin anne ve babasının beyanları ile de sanık üzerine atılı nitelikli cinsel istismar suçunun yasal şartlarının oluşmadığına, ilişkindir. B.

Sanığın Temyiz İstemi Kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt hadden mahkumiyet hükmü kurulması ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve katılan bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkeme, "...

Her ne kadar sanık hakkında mağdura karşı kasten basit yaralama suçunu işlediği ve TCK'nın 86/2, 53 maddeleri gereği cezalandırılması iddia ve talep edilmiş ise de; atılı suçun kovuşturmasının şikayete tabi olması ve mağdurenin ve yasal temsilcisinin şikayetlerinden vazgeçmiş olmaları nazara alındığında sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği görüş ve kanaatine varılmıştır.

Belirtilen yasal düzenlemeler ve sanığın yargılamaya konu somut eylemeleri birlikte nazara alındığında; sanığın 15-18 yaş grubunda bulunan mağdureye zorla fuhuş yaptırmak suretiyle değişik zamanlarda başka erkekler tarafından işlenen organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu TCK'nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak işlediği ve eyleminin hem TCK'nın 227/1, 227/4, 43/1 maddelerinde düzenlenen çocuğu fuhşa teşvik etmek hem de TCK'nın 103/2, 43/1 maddelerinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna vücut verdiği,

TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın daha ağır olan zincirleme şekilde organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Yukarıdaki gerekçe ve oluşan kanaate göre; sanık ...'in işlediği sabit görülen çocuğun cinsel istismarı suçu açısından suçun işleniş biçimi ve özellikleri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun derecesi, güttüğü amaç ve saik nazara alınarak TCK’nın 61.maddesi hükmü uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirir bir nedenin bulunmadığı,

sanık bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdureye karşı aynı suçu birden fazla kez işlediğinden cezasında TCK'nın 43/1 maddesi gereğince 1/4 oranınıda artırım yapılması gerektiği, sanık hakkında hükmedilecek cezanın geleceği üzerindeki muhtemel olumsuz etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında TCK’nın 62.maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanması gerektiği,..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın nitelikli cinsel istismar suçundan mahkumiyetine karar vermiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi "...Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfının tayininde, cezanın belirlenmesinde, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesinin takdirinde, savunmasının inandırıcı gerekçelerle reddedilmesinde ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla..." şeklindeki gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ve sanık ile müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/1003 Esas, 2023/930 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay