Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/11984 K.2024/4659

Mağdure vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz eden katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli ve 2018/29 Esas, 2019/353 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesi 31.10.2022 tarihli ve 2022/7559 Esas, 2022/9711 Karar sayılı kararı ile "Sanık savunması, mağdure beyanı ve tüm dosya kapsamından mağdurenin başlangıçta kendisini 18 yaşından büyük tanıttığı, sanıkla buluştuklarında da bu durumu tevsik eden sahte nüfus cüzdanını sanığa gösterdiği, fiziki görünümü itibarıyla da 15 yaşından büyük göründüğü ve mahkeme heyetinin de bu yönde gözleminin bulunduğu; mağdurenin sanığı hileli hareketleri ile yaşı konusunda yanılttığı bu suretle ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşürdüğü anlaşıldığından,

olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi" nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 2.Bozma üzerine Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi 03.07.2023 tarihli ve 2023/118 Esas, 2023/282 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, üst hadden ve indirim uygulanmadan cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sırasında beyanı alınan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmadığını ifade ettiği ve davaya katılma kararı verilmediği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, mağdura Baro tarafından atanan vekilin de katılan vekili sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure vekilinin aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin