Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1209 K.2024/6824

Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/2935 Esas, 2021/475 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildikten sonra, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 43/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mardin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2017/442 Esas, 2018/54 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraatine dair verilen kararın o yer Cumhuriyet savcısı, mağdure vekilleri ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2018/844 Esas, 2019/999 Karar sayılı kararı ile vaki istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının mağdure vekilleri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/2935 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi anlatımları, her ne kadar kovuşturma evresinde ifadelerini değiştirmiş olsalar da tanıklar ...’in savcılıkça sıcağı sıcağına alınan ve mağdurenin beyanlarını teyit eden yeminli ifadeleri, Mardin Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10.05.2017, 11.05.2017 tarihli adli raporlarda mağdurenin 10.05.2017 günlü muayenesine göre, sağ kol dirsek büklümü lateral yüzde 3x4 cm kırmızı ekimoz, sağ uyluk dış yanda orta hatta 2x3 cm ekimoz, sol uyluk dış yanda 1,5x2 cm ekimoz olduğu,

yapılan genital muayenesinde hymen dış kısımda aktif kanama olduğu, hymen duvarının yırtığa bağlı inflamasyon nedeniyle şiş görünümde olduğu, saat kadranına göre 2 hizasında kaideye varan derin akut kanamalı yırtık görüldüğü, saat 10 hizasında hymen duvarında kırmızı renkte ekimoz görüldüğü ve saptanan bulguların mağdurenin olduğunu ifade ettiği vajinal yoldan organ sokma suretiyle cinsel ilişki hikayesiyle uyumlu bulunduğunun belirtilmesi,

dosyada mevcut mağdurenin Devlet Hastanesi ile polis merkezi ve Asayiş Şube Müdürlüğünde adli işlemler yapılırken bulunduğu anlara ilişkin kamera kayıtlarından sanığın meslektaşları ve arkadaşları olan bir takım kişilerin mağdureyi nasıl ifade vereceği konusunda yönlendirmeye çalıştıklarının görülmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesi tarafından sanığın, olay gecesi evde birlikte alkol aldığı yirmi bir yaşındaki mağdureye zorla nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunun sabit olduğu gözetilerek müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi karşısında,

söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Mardin

1. Ağır Ceza Mahkemesi vermiş olduğu 17.02.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararı ile önceki kararında direnilmesine karar vererek, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Olayın intikal şekli ve zamanına, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi anlatımlarına, tanıklar ...’in savcılıkça sıcağı sıcağına alınan ve mağdurenin beyanlarını teyit eden yeminli ifadelerine, Mardin Adli Tıp Şube Müdürlüğünce mağdurenin 10.05.2017 günlü harici beden ve genital bölge muayenelerine göre düzenlenen 10.05.2017, 11.05.2017 tarihli adli raporlar içeriğindeki kırmızı renkli ekimozlar, hymende kanamalı yırtık gibi bulguların, mağdurenin olduğunu ifade ettiği vajinal yoldan organ sokma suretiyle cinsel ilişki hikayesiyle uyumlu bulunmasına ve tüm dosya içeriğine göre,

sanığın olay gecesi evde birlikte alkol aldığı yirmi bir yaşındaki mağdureye zorla nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunun sabit olduğu ve Mahkemece müsnet suçtan mahkumiyeti yerine, aynı doğrultudaki Yargıtay bozma ilamına direnilerek kurulan sanığın bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraatine şeklindeki hükmün hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin samimi ve istikrarlı beyanlarına, mağdure ile sanık arasında bir husumet bulunmamasına ve dosya kapsamındaki diğer delillerin birlikte değerlendirilmesine göre, sanığın olay günü mağdureye zorla nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu hususunun sabit olduğuna, buna göre İlk Derece Mahkemesince sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, aynı doğrultudaki Yargıtay bozma ilamına direnilerek 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, üstteki "I. HUKUKİ SÜREÇ" bölümünün (2) numaralı bendinde belirtilen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/2935 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararındaki bozma gerekçesi doğrultusunda yerinde görülmemiştir. IV.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay (Kapatılan)