Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12330 K.2024/744

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karşıyaka

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2017 tarihli ve 2016/427 Esas, 2017/50 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/2077 Esas, 2017/1174 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2017/8204 Esas, 2018/4560 Karar sayılı kararı ile, katılan mağdurenin, soruşturma aşamasında cinsel istismar eyleminin vajinal yoldan, kovuşturma aşamasında ise anal yoldan gerçekleştiği şeklindeki değişen beyanları, katılan mağdure hakkında düzenlenen “hymen seminüler yapıda açıklığı 0,5 cm olup eski ve yeni yırtığa raslanmadığı,

anal mukoza ve sfinkter tonusunun doğal olup livata bulgusunun olmadığı” yönündeki 12.08.2016 tarihli adli rapor içeriği, olay zamanı ile intikal zamanı arasındaki süre, sanık savunmaları, tanık ...'nın ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak ve mahkumiyete yetecek delil bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/2264 Esas, 2019/99 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozma ilâmına direnilmesi ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/2264 Esas, 2019/99 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/3715 Esas, 2020/1801Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek direnme kararıyla ilgili hükümler kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.09.2022 tarihli ve 2020/14-183 Esas, 2022/549 sayılı kararı ile, Özel Dairece bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiğinin ve esastan ret kararı verilmesinin yeterli olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına ve dosyanın, gereği için kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin oy çokluğuyla verilen, 12.07.2023 tarihli ve 2023/475 Esas, 2023/1418 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemece direnme kararından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurul kararına göre yeni bir delil dosyaya eklenmediğinden yine direnme kararı vermesi gerektiğine, yargılama süreci ve kararların farklılığı karşısında adil yargılanma, gerekçeli karar ve hukuki güvenirlik hakkının ihlal edildiğine, olayın belli bir sürede intikal ettirilmemesinin sanığın beraati yönünde lehine değerlendirilemeyeceğine, bilimsel olarak var olması mümkün olmayan bir delilin yokluğunun beraat gerekçesi olamayacağına,

tanık ...'nın beyanlarının hatalı değerlendirildiği ve gerçekte katılan mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte olduğuna, yaşı ve yaşadığı travmanın etkisindeki katılan mağdurenin beyanlarındaki bazı ayrıntılarda farklılığın olağan olduğuna, yetersiz gerekçeye, eksik inceleme, delillerin takdirinde hata yapıldığına ve sanık hakkında müsnet suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin tüm aşamalarda beyanlarının çelişkisiz olduğu ve beyanlarına itibar edilmesiyle sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılan mağdurenin sanığa iftirası için bir husumet bulunmadığı ve aşamalardaki beyanları da istikrarlı olup, psikiyatri uzmanının görüş yazısı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlendiğinin sabit olduğu ve sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

2. Gerekçeli kararda, delilerin tartışılması ve gerekçe bölümünde sanığın "CMK'nın 223/2-e" yerine ''CMK'nın 223/2-b" uyarınca beraatine karar verildiğinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/475 Esas, 2023/1418 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan ...'nun karşı oyu ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) KARŞI OY Katılan mağdurenin sanığın aynı yaştaki kızı ile arkadaş olduğu, çeşitli zamanlarda okul çıkışı ders çalışmak ve oyun oynamak amacıyla sanığın evine gittiği, ders çalışma sonrası oyun oynamaya başladıkları sanığın bu oyunlar sırasında mağdureyi rahatsız ettiği, mağdurenin evden ayrılmak istediği sırada arkadaşı olan sanığın kızının ısrarı üzerine ordan ayrılmadığı,

mağdurenin tutarlı anlatımı olayın oluş şekli intikali göz önüne alındığında sanığın on iki yaşından küçük mağdureye karşı cinsel istismar suçunu işlediği sabit olduğu halde, Mahkemenin oy çokluğu ile verdiği beraat kararına karşı temyiz incelemesinde bu kararın mahkûmiyet yönünde bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne mahalifim. ...