Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12457 K.2024/6411

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Konya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/250 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/4, 62. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmekle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/403 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/403 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2021/24842 Esas, 2022/5380 Karar sayılı kararı ile '' 271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesi göre; 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.

Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' ve aynı Kanun'un 210. maddesinin birinci fıkrasında ise 'Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez' hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan Suriye vatandaşı mağdurenin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip,

bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından ve sanığın duruşmalı yapılan istinaf incelenmesinde mağdurenin on yedi yaşında olduğunu söylediği yönündeki beyanına istinaden yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp,

gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması ve on beş yaşını bitirmediğinin tespiti halinde olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 30 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın haksız tutuklamadan kaynaklı tazminat hakkının olduğuna, sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarında rızasının olmadığını beyan etmiş olmasına rağmen düşme kararı verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmünün usul ve kanuna uygun bulunduğu anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedileceği düzenlendiğinden ve bu düzenlemenin düşme kararını da kapsamadığı anlaşıldığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya