Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12504 K.2024/557

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebini, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında (SSÇ) hakkında kurulan hüküm karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR

1. SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/321 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile SSÇ hakkında,

çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 10 yıl hapis cezasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ilişkin verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve mağdur vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve mağdur vekilinin temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarih ve 2022/11668 Esas, 2022/9795 Karar sayılı kararı ile özetle; ''Mağdur hakkında alınan raporun içeriği itibariyle yeterli olmadığı, mağdurun akıl hastalığı olup olmadığı, kendisine yönelik eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisinin bulunup bulunmadığı ve beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği,

durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında Adli Tıp Kurumunca yeniden rapor alınması ile suçun cebir ve tehditle işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden TCK 'nun 103/4 maddesi ile artırılması'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/51 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 10 yıl hapis cezası kararı verilmekle 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği SSÇ hakkında indirim hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/51 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekili öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,