Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12633 K.2024/1335

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/336 Esas, 2022/133 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Van Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/14746 Esas, 2023/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Van

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/157 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.09.2023 tarihli ve 2023/100587 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının istikrarlı olduğunu, sanık hakkında yeterli araştırma yapılmadan beraatine karar verildiğini, sanığın suç işlediğinin sabit olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, katılan mağdure ile sanık arasında husumet bulunmadığını, sanığa iftira atmasının mümkün olmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir. C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın katılan mağdureye sarkıntılık düzeyinin üstünde istismar eyleminde bulunduğunu, beraat kararının bozularak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/157 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Van