Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12747 K.2024/2465

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/30 Karar sayılı kararı ile;

sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekilleri, sanık müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/1747 Esas, 2019/988 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/1747 Esas, 2019/988 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ile katılan vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2022 tarihli ve 2022/466 Esas, 2022/11976 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın cinsel saldırı eylemlerine ilişkin aşamalarda başka delillerle ispatlanmayan soyut beyanları, tanık anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından,

söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekillerinin Temyiz İstemi Tanık Nurcan dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, ses kaydı ve HTS kayıtlarının delil olarak kabul edilmesi gerektiğine, olayın oluş şekline göre atılı suçun sübut bulduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan vekillerinin temyiz dilekçesinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/66 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararında katılan vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,