Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12804 K.2024/4477

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2011 tarihli, 2011/1206 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sakarya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2013 tarihli, 2011/193 Esas, 2013/1228 Karar sayılı sayılı kararı ile, sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-f - son, 35, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. 3. Kararın sanık tarafından tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 08.11.2022 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2022/16128 Karar sayılı kararı ile.

"İddianamede sanık hakkında mağdur ...'nun yanından geçerken birden elbisesini çekmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla ...nın 103/1-b maddesi gereğince dava açıldığı, mahkemece sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs olarak kabul edilip bu suçtan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, mahkemenin iddianamede anlatıldığı üzere sanığın mağdur ...'ya yönelik cinsel istismar eylemi yönünden yargılama yaparak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, " gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Sakarya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2023/180 Esas, 2023/300 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, mağdureye karşı duymuş olduğu hissiyattan dolayı cinsel amaçlı olarak olay tarihinde mağdurenin yanına gelerek "benimle gel" diyerek kolundan tutup çekme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 2.c ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak daha önceki mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyiz edildiği,

aleyhe temyizin bulunmadığı anlaşıldığından neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezasının infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Dosyanın zamanaşımına uğradığına, mağdurenin beyanlarının asılsız olduğuna, mağdurenin ailesi ile aralarında husumet olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak.

1.Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli, 2017/853 Esas ve 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 24.09.2013 tarihli ilk hükümde, hükmolunan hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden, sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmayarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, 2.5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesi gereğince hüküm kurulurken uygulanan kazanılmış hak ile ilgili kanun maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Gerekçeli karar başlığında suç isminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı yerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR