Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12961 K.2024/5690

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli kararıyla sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b, 103/3 ve 62.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2016/6436 Esas, 2020/616 Karar sayılı kararıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün "...Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Edirne Devlet Hastanesinin 16.07.2013 günlü 115676 sayılı ilaç kullanım raporunda bipolar duygulanım bozukluğu olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında Kırklareli Milli Eğitim Müdürlüğünce yapılan idari soruşturma dosyasında Nilay isimli öğrencinin 23.05.2011 günlü muhakkikte alınan ifadesinde, okul müdürünün kendisine “...o zaten hasta anti depresan ilaç alıyor.” dediği hususu nazara alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın,

akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle müsnet suçla ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiile ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2021 tarihli kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b, 103/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/28917 Esas, 2022/3499 Karar sayılı kararıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün "...Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü mağdureye yönelik fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki düzenlemeye göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1, 2. cümlesi, 103/3. ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, hatalı ve eksik değerlendirme ile karar verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın en üst hadden ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR