Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/12951 K.2024/6270

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, a) Salihli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli ve 2014/660 Esas, 2015/97 Karar sayılı, kararı ile sanık hakkında katılan mağdure Selma'ya yönelik cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105/1-2.cümlesi, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9.Ceza Dairesi'nin 21.06.2022 tarihli ve 2021/4569 Esas, 2022/6305 Karar sayılı kararı ile, b) Salihli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2016/104 Karar sayılı, kararı ile sanık hakkında katılan mağdure Selma'ya yönelik cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105/1-2.cümlesi, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesi'nin 21.06.2022 tarihli ve 2021/15934 Esas, 2022/6308 Karar sayılı kararı ile dosyalar arasında hukuki ve fiili irtibat nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda her iki dosyanın birleştirilmesi sonucunda Salihli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/523 Esas, 2023/479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda katılan mağdurelere cinsel organını kıyafeti üstünden işaret etmek ve gel gel demek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği anlaşıldığında 5237 sayılı Kanun’un 105/1-2.cümle, 43/2, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın katılan mağdure çocuklara yönelik eylemleri nedeni ile birbirinden bağımsız ayrı ayrı iki dava açıldığı, yukarıda bahsi geçen bozma ilamları öncesi ayrı ayrı dava dosyaları üzerinden sanığın yargılandığı, ayrı ayrı mahkumiyet kararı verildiği, katılan mağdure çocuk Selma'ya yönelik eylemleri nedeni ile dava zamanaşımını kesen en son işlem olan 27.01.2015 mahkumiyet kararı tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/2-d-3 maddeleri gereğince 8 yıllık dava zamanaşımının, birleştirme kararı sonrasında verilen 06.06.2023 tarihli ikinci mahkumiyet tarihinden önce 27.01.2023 tarihi itibarı ile dolmuş olduğu,

dolayısı ile bu eylem yönünden dava zamanaşımı nedeni ile kamu davasının düşmesine karar verilerek, sadece katılan mağdure çocuk Nur'a karşı olan eylemleri nedeni ile zincirleme olarak cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105/1-2, 43/1, 53/1-2-3, 58/6-7 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, dava zamanaşımı süresi dolmuş olan katılan mağdure Selma'ya yönelik eylemi de dikkate alınarak ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43/2-1 maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı şekilde sanık hakkında fazla hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR