Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1305 K.2023/2861

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli ve 2013/113 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/2648 Esas, 2022/3897 Karar sayılı kararı ile.

"5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise 'Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez' hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece tensiple beyanlarının alınmasından vazgeçilen mağdurların maddi hakikatin ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili ayrıntılı ifadelerinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle; mağdurların olayın sıcaklığıyla ilk aşamalarda alınan ve üstünlük tanınması gereken birbiri ile uyumlu beyanları, teşhis tutanakları, tanık beyanları, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik, inandırıcı olmayan savunmaları, adli emanette kayıtlı bıçak, kollukça tutulan tutanaklar ve tüm dosya kapsamı itibariyle anlaşılmakla, sanığın mağdurlara karşı katılanların vücuduna yönelik bedensel temas içeren ve sırnaşık hareketlerle gerçekleştirilen devamlılık arz eden cinsel davranışları ile sarkıntılık düzeyini aşan eyleminin sabit olduğu, bu yönüyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, suç tarihi itibariyle henüz on beş yaşını ikmal etmemiş mağdurların yaşının küçüklüğünden faydalanıp "Sizleri torunum gibi görüyorum" şeklinde sözler söyleyerek mağdurları yanına çağırıp şehevi hisle yanaklarından öptüğü, hatta mağdur ...'i dudaklarından öpmeye, mağdur ...'ın ise yanaklarını ısırmaya çalıştığı, bir yıl önce mağdur ...'i dudaklarından öpmeye çalıştığı, bu sebepten mağdur ...'in arkadaşı ...'nin bir adamın kendisini yanaklarından öptüğünü söylemesi üzerine bu adamın bulunduğu otopark tarafına baktığında sanığı hemen tanıdığı,

sanığın mağdur ...'in kendisini tanıyıp yanına gelmemesi üzerine adı geçen mağduru adli emanete kayıtlı bıçakla kovaladığı, sanığın mağdurların cinsel istismar kastıyla yanaklarından öptüğü, mağdur ...'i ise cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek için bıçakla kovaladığı, ancak bu mağdurun sanığın yanına gitmediği, sanığın bir yıl önce de bu mağduru dudaklarından öpmeye çalıştığı iddialarıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece, her ne kadar tanık N.K. bozma öncesinde otoparkın karşısında bulunan evinde camdan baktığı sırada otoparkı gördüğü ve olaya şahit olduğu, 25 metre uzaklıktaki otoparkta sanığın çocukları dudaklarından boyunlarından öptüğü, çocukların sanık kendilerini öptükçe kustukları, tükürdüklerini görmesi üzerine polise haber verdiği yönünde detaylı ve ayrıntılı beyanlarda bulunmuş ise de; dosya içerisinde tanığın olayı nerede gördüğüne ilişkin keşif yapılmadığı, olayın meydana geldiği tarih itibariyle artık keşif yapılmasının fayda sağlamayacağı (Mimarinin, yapılanmanın değişme ihtimali) tanığa çocuklarla ilgili teşhis yaptırılmadığı,

tanığın gördüğünü beyan ettiği çocukların dosyaya konu mağdurlar olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı, mağdurlar dışında başkaca çocukların da olabileceği, mağdur ...'in ve İmdat'ın sanığın kendilerine yönelik fiziksel bir temasının bulunmadığı, diğer mağdurların da otoparkta sanığın yanına gittiklerine kendilerine sarılarak öptüğünü ve torununa benzettiğini söylediğini beyan ettikleri, ancak tanığın beyanları mağdurlara sorulduğunda, sanığın tanık beyanlarında geçtiği şekilde eylemlerde bulunduğuna ilişkin beyanlarının bulunmadığı, sanığın olay tarihinde oldukça alkollü olduğu, bu hususun sanık ve mağdur beyanlarıyla da sabit olduğu,

alkollü olan sanığın mağdurlara sarılıp öperken mağdurların dudağına ve boynuna doğru yönelmiş olabileceği, hareketlerini kontrol edemeyecek durumda olma ihtimalinin bulunduğu, bu kapsamda sanığın mağdurlara yönelik eyleminin cinsel amaçla gerçekleştiğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı ve sanığın mağdurlara yönelik cinsel istismar suçunu işlediği hususunun şüphede kaldığı, tüm bu hususların sanığın savunmalarını doğruladığı dikkate alındığında, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemi yönünden ayrı ayrı beraat kararı verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray