Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13389 K.2024/594

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul

4. Ağır Ceza Mahkemesinin,14.06.2023 tarihli ve 2023/68 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın şehevi ve cinsel arzularını tatmin etmek maksadı ile aynı suç işleme iradesi altında eylemlerini teselsül ettirecek şekilde 2023 yılı sömestr tatilinden evvel Ocak ayı içerisinde bir kez cami tuvaletinde ve 2 kez de bodrum kattaki odasında olmak üzere birden fazla kez, erkek cinsiyetli katılan çocukların cinsel organlarını ağzına alıp öpmek, yalamak, cinsel organlarına dokunmak, kendi cinsel organını katılan çocukların popolarına sokmaya çalışmak,

cinsel organını katılanların ağzına aldırmaya çalışmak, çocukların cinsel organlarını poposuna sokmalarını istemek, bu gaye ile çocukları arkasına almaya çalışmak sureti ile katılan çocuklara karşı ayrı ayrı cinsel istismarda bulunduğu sabit olduğundan mağdur sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli ve 2023/1886 Esas, 2023/1639 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna, üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, suçu kabul anlamına gelmemekle eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, zincirleme suç hükümlerinin hatalı uygulandığına, bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğuna, taktiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli ve 2023/1886 Esas, 2023/1639 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul