Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13566 K.2024/4593

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1.Suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2009/290 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43/1, 31/2 ve 62. nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kararının temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/12657 Esas, 2023/310 karar sayılı kararı ile, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki ayrıntılı beyanları, tanık ...'ın mahkeme beyanında suça sürüklenen çocukların mağdura yönelik eylemlerini gördüğünü bildirmesi, suça sürüklenen çocukların farik mümeyyiz olduklarına dair rapor, suça sürüklenen çocukların eylemlerinden dolayı mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunun 28.10.2011 tarihli raporu, 21.05.2011 tarihli anal muayene raporu ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocukların organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle mağdurun poposuna cinsel organlarını sürtmeleri şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1, 103/3, 103/4, 103/6, 43/1, 31/2 ve 62. maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma-düşme görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair mağdurun soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun aleyhine olan yasa hükmünün uygulandığına, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Suça Sürüklenen Çocuk ...

Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair mağdurun soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuklara verilen ceza miktarının yetersiz olduğuna, en üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Suça sürüklenen çocuklara atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/3, 103/4, 103/6 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırının 20 yıl olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/1-c, 66/2, 67/4 maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından Tebliğnamede yer alan zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli