Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13578 K.2024/1155

Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2013/236 Esas, 2023/292 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/2566 Esas, 2023/2410 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Ankara

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2019/556 Esas, 2022/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/1347 Esas, 2022/1747 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi kararının, sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/2566 Esas, 2023/2410 Karar sayılı kararı, intikalin olaydan yaklaşık on iki yıl geçtikten sonra olması, intikalin şekli, iddia edilen olayın üzerinden geçen on iki yılın ardından alınan hastane raporu, sanığın inkara dayalı savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında hafif derecede zeka geriliği tanısı olan mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın müsnet suçlardan beraati yerine,

yazılı şekilde ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesinin dosya kapsamıyla çeliştiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Ankara

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/236 Esas, 2023/292 Karar sayılı kararı ile bozma kararına karşı direnilmesine ve sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın savunmalarının aksini gösterecek somut bir delil olmadığına, mağdurenin beyanlarının istikrarsız olduğuna, ezberletilmiş beyanlar olduğuna, başvuru tarihinin olaydan on iki yıl sonra olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın rahatsızlıkları nedeniyle iddia edilen suçlamayı gerçekleştirmesinin imkansız olduğuna, sanıkla ilgili dosyada bulunan çelişkili raporlar hakkında dosyanın ATK Üst Kuruluna gönderilmesi gerektiğine, verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Üst sınırdan hüküm kurulması ve arttırım hükümlerinin uygulanması gerektiğine , verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İntikalin olaydan yaklaşık on iki yıl geçtikten sonra olması, olayın intikal şekli, iddia edilen eylemlerin üzerinden geçen on iki yılın ardından alınan hastane raporu, sanığın inkara dayalı savunması, hafif derecede zeka geriliği tanısı olan mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR