Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2023/13590 E. , 2024/877 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2322 E., 2018/1358 K. ŞİKÂYETÇİ : ... MAĞDURE : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiini
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2023/13590 E. , 2024/877 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2322 E., 2018/1358 K. ŞİKÂYETÇİ : ... MAĞDURE : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği anlaşılmış olup sanık tarafından 23.05.2023 tarihinde Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilen dilekçe temyiz dilekçesi olarak kabul edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığının yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2017/97 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 12.09.2018 tarihli ve 201/2322 Esas, 2018/1358 Karar sayılı kararı sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İstemi Lehine olan hükümlerin uygulanmasını istemiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin cinsel istismara uğradığının dosya kapsamından anlaşıldığına, alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk Derece Mahkemesinin ceza tayin ederken alt sınırdan uzaklaşmama gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2018 tarihli ve 2018/2322 Esas, 2018/1358 Karar sayılı kararında sanık ... katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi. ...