Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13612 K.2024/11157

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle suç vasfında hataya düşüldüğüne, alt sınırdan verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Özetle intikalin olaydan dört yıl sonra olduğuna, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, soyut iddia dışında delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12. 2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Mağdure ... ... birlikte yaşadığı ailesinin bilgisi ve rızası dışında arkadaşlık yaptığı ... ... ile kaçması ve ailesininde kayıp ihbarı üzerine ... ...'ün ailesinin (... ...) yönlendirmesi ile Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına yapmış olduğu şikayetinde, zaman zaman kendileriyle yaşayan öz dayısı ... ...'un alkol ve kumar bağımlısı olduğu, bir gün giyiminden ötürü dayısının kendisini döverek yaraladığı, burnundan kan geldiği, annesinin bunu görmesine rağmen dayısını engellemediği, annesi ve babasının aralarının iyi olmadığını, ayrı ayrı yattıklarını, sığındığı yurt ortamınıda aramalar nedeniyle sıkıntılı bulduğu,

Katılan mağdure ... ...'ın psikolog nezaretinde Çocuk İzleme Merkezinde alınan beyanında ise

6. Sınıfta okuduğu (12 yaşlarında) dönemde zaman zaman kendilerinde yatılı kalan annesinin kuzeni olan sanık ...'in tarihini hatırlamadığı bir zamanda babasıyla yattığı oda da bulunan koltuk üzerinde yatarken babasınında olmadığı bir esnada elbiseleri üzerinden memelerine, göbeğine ve vajinal bölgesini ellediğini, bir yandanda ''aşkım, sevgilim, seni seviyorum'' diye söylendiği, Yine bir gün yaz mevsiminin tarihini hatırlamadığı bir gününde annesininde bulunduğu bir anda elbisesi üzerinden poposuna dokunduğu,

Mağdurenin dinlenen babası ... mağdurenin iddialarını olay nedeniyle duyduğunu, görgüye dayalı bilgisinin olamadığını, kızının doğruyu söylemediğini, psikolojik sorunları olduğunu belirttiği, Mağdurenin şikayetinin intikal şekli, iddia ettiği olayların yaşandığı zamanın süreci, mağdurenin aşamalardaki beyanlarının değişkenliği, mağdurenin ailesiyle birlikte yaşadığı dönemlerdeki aile ortamı gibi hususlar dikkate alındığında mağdurenin beyanının güvenilirliği hususunda şüphe oluşturduğu,

mağdurenin beyanını doğrulayan ve sanığın mahkumiyetini gerektirecek şekilde kesin, şüpheden uzak, inandırıcı delil elde edilemediğinden verilen mahkumiyet kararının dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu sayın çoğunluğun ''Onama'' yönündeki kararına muhalefet edilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi kanaatindeyim.