Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13850 K.2024/3369

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre. 1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü ile altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2013 tarihli ve 2012/397 Esas, 2013/222 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci ile altıncı fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2016/6322 Esas, 2020/1284 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazların reddine karar verilerek "Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün,

önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Sakarya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/144 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sakarya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/144 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.07.2022 tarihli ve 2021/22482 Esas, 2022/7601 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazların reddine karar verilerek "Mahkemece kurulan ilk hükmün temyizen inceleyen Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 18.02.2020 günlü 2016/6322 Esas 2020/1284 sayılı kararıyla hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmasından sonra söz konusu ilama uyan mahkemece karşılaştırma yapılırken,

önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği karma uygulama yapılamayacağı, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin de nazara alınmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, lehe kanunun yanlış tespiti ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/303 Esas, 2023/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, Mahkemenin bozma öncesi verdiği kararın isabetli olup kazanılmış hakkın dikkate alınması gerektiğine, kararın bozulması ile sanığın beraatine karar verilmesi taleplerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, üst sınırdan hüküm kurulması ve cezada indirim yapılmaması gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücreti talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ...'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Kanuni düzenleme dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir.

Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya