Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13860 K.2024/1693

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 19.03.2012 tarihli ve 2012/113 Esas, 2012/341 Karar sayılı kararının 12.04.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25.06.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 gün ve 94660652-105-18-28128-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 gün ve KYB-2023/111146 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 gün ve KYB-2023/111146 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Sanığın yokluğunda verilen Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 19/03/2012 tarihli karınının, 04/04/2012 tarihinde '... ' adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirildiği anlaşılmış ise de.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesinde, 'Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır' şeklindeki düzenleme ile Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesindeki, 'Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır' şeklindeki ve aynı Yönetmeliğin 29/1. maddesindeki, '21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru,

muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir.

Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.' şeklindeki düzenlemelere nazaran, somut olayda, sanığın yokluğunda verilen 19/03/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 'dedesi ...' imzasına tebliğ edilerek kesinleştirildiği, ancak sanığın, tebligatı kabul eden dedesi ile aynı konutta oturup oturmadığı belirtilmediği gibi, muhatabın adreste ne sebeple bulunmadığına dair tebliğ mazbatasında bir meşruhat da bulunmadığından bu haliyle sanığa yapılan tebligat işleminin usule aykırı olması karşısında, esasen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı,

dolayısıyla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükmün açıklanmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/443 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca Bozulmasına karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Çankırı