Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13882 K.2024/1635

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile SSÇ'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin;

birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 14.05.2018 tarihli ve 2018/4362 Esas, 2018/3624 Karar sayılı kararıyla hükmün "...Suça sürüklenen çocuk tarafından mağdurenin yaşına itiraz edilmesi karşısında, suçların niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle mağdureye ait doğum kaydı temin edilip resmi bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak doğmadığının belirlenmesi halinde, yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması,

duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından ıslak veya elektronik imza ile imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,..." gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.08.2018 tarihli ve 2018/231 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile ssç'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin;

birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2018/10442 Esas, 2020/1251 Karar sayılı kararıyla hükmün "...Katılan mağdurenin aşamalarda değişen ve başka delille desteklenmeyen çelişkili beyanları, savunma, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2020 tarihli itiraznamesi ile suça sürüklenen çocuğa atılı suçların sabit olduğuna, bozma kararının kaldırılarak hükümlerin onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir. Yargıtay Kapatılan

14. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/3261 Esas, 2020/5499 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden reddiyle, itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.06.2023 tarihli ve 2021/14-2 Esas, 2023/354 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüyle, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2018/10442 Esas, 2020/1251 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, SSÇ'nin atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR