Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/13894 K.2024/4163

Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin süresinden sonra olduğu anlaşılmıştır.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği açısından, sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-a, 103/2, 103/3, 103/4 43, 53, 109/2, 109/3-f, 109/5, 53, 58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Afyonkarahisar

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2014 tarihli ve 2014/2 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Bakanlığın yokluğunda verilip, 14.06.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı vekilinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.06.2017 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme talebi ile kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar