Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14137 K.2024/3848

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c, 103/4, 43/1 ve 103/2,103/3-c, 103/4, 35, 43/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli, 2022/170 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, mağdure ...'e yönelik değişik tarihlerde cinsel organını mağdurenin vajinasına sürtme, göğüslerine, cinsel organına ve poposuna dokunma şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemler nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.c, 103/3-c, 103/4, 43/1, 62,

53 ve 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve mağdure Bahar'a yönelik cinsel organını mağdurenin anal bölgesine sürtme ve vücudunu okşama şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemler nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.c, 103/3-c, 103/4, 43/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 22 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurelerin ve şikayetçinin ifadelerinden döndükleri, ifadelerinin birbirlerinin destekler mahiyette olmadığı, şikayetçinin sanık tarafından darp edilmesi neticesinde suçlamanın ortaya çıkarıldığı, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığı, aralarında şikayetten vazgeçmeye ilişkin yapılan sözleşmenin şikayetçinin talebi üzerine yapıldığı, sanık hakkında delil yetesizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiği halde mahkumiyet kararları verildiği yönündeki beyanlara ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin kararına karşı sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Diyarbakır