Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/14157 K.2024/2531

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/335 Esas, 2022/89 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1470 Esas, 2022/1584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ile müdafii, katılan mağdurlar vekilleri, katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarihli ve 2023/38 Esas, 2023/1273 Karar sayılı kararı ile eylem sayısı gözetilerek zincirleme suç artırım oranının teşdiden belirlenmesi gerekirken dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçe ile alt sınırdan artırım yapılması hususu temyiz sebebi olarak ileri sürülmediğinden bu durumun bozma nedeni yapılmadığı belirtilerek sanığın katılan mağdurenin babası olmasının sağladığı kolaylıktan faydalanıp uyuduğu sırada onun yanına rahatlıkla uzanarak istismar eylemlerini gerçekleştirmesi şeklindeki suçun işleniş biçimi,

istismar eylemleri için gece vaktini tercih ettiği nazara alınıp hem katılan mağdurenin kendisine karşı etkili bir tepki göstermesinin önüne geçme hem de evde bulunan diğer aile üyeleri tarafından fark edilme ihtimalini azaltma saikleriyle hareket etmesi ve katılan mağdurenin yanında porno film seyrettikten sonra bir kısım istismar eylemlerini gerçekleştirdiği,

eylemlerin mağdurenin beş yaşında iken başlamış olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilerek anılan suç için kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan uygun bir miktar uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın belirlenmesi yerine dosya içeriğiyle örtüşmeyecek şekilde alt sınırdan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/211 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen.

"Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi, zincirleme suç hükümleri kapsamında artırım oranının alt sınırdan ayrılınarak tayin edilmesi, istismarın işlendiği sırada tehdit ifadeleri kullanıldığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbiki gerektiğine ilişkindir. B. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İstemi Temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olarak zincirleme suç artırımının alt sınırdan yapıldığına ilişkindir. C.

Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun ispatını sağlayacak somut bir delil bulunmadığına, mağdurenin annesinin yasak ilişkisini gizlemek için çocukları yönlendirerek komplo kurduğuna, iftira atıldığına, mağdurenin annesi ile sanık arasında geçimsizlik bulunduğuna, mağdure İlayda'nın küçük kardeşi ... tarafından itilmesi sonucunda sırt ağrısı yaşaması nedeniyle ona krem sürüp masaj yaptığına, masumiyet karinesi nazara alınarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili, katılan ... vekili ve sanık ile müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/211 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan mağdure vekili ve sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mersin