Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1672 K.2024/519

Katılan mağdure vekilinin 29.11.2022 tarihli dilekçesiyle süre tutum ve kanun yolu incelemesi talebinden feragat ettiği anlaşılmakla, incelemenin sanık müdafiinin temyiz isteğiyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY OLGULAR 1. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2014 tarihli ve 2012/918 Esas, 2014/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2014 tarihli ve 2012/918 Esas, 2014/201 Karar sayılı ilamının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2021/1320 Esas, 2021/7976 Karar sayılı kararı ile "Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma ilamı doğrultunda görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği Bursa

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dokunma ve öpme şeklindeki eylemleriyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sübuta yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa