Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1724 K.2023/2557

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/206 Esas, 2014/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/206 Esas, 2014/233 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/2284 Esas, 2022/2474 Karar sayılı kararı ile "...sair temyiz itirazlarının reddine, ...mevcut haliyle sarkıntılık düzeyini aşan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın asıl amacı mağdure ile zorla ilişkiye girmek olup daha sonra suçun vasfının değiştirilmesi ve basit cinsel saldırı olarak ceza verilmesi, lehe hükümlerin uygulanmasının ve önceki karardan daha az cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, olayın oluş şekli, sanığın amacı ve katılanında uğradığı zarar karşısında mahkemece verilen cezanın az olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece eksik inceleme sonucunda sanığın suçu işlediğine yönelik şüpheden uzak herhangi bir delil bulunmamasına karşılık yalnızca katılanın beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet kararı verildiğine ve sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; katılanın olay günü hayvanları otlattığı sırada sanığın katılana arkadan sarılarak rızası hilafına üzerindeki iç çamaşırlarına kadar çıkardığı, katılanın engel olmaya çalışması üzerine aralarında boğuşma yaşandığı ve katılanın vücudunun bir çok yerinde sıyrık ve çizikler oluştuğu, bu esnada katılanın sanığın parmağını ısırması üzerine parmağının kanadığı ve bu kanın katılanın iç çamaşırlarına bulaştığının yapılan DNA incelemesi sonucunda tespit edildiği,

katılanın bu boğuşma esnasında sanığın elinden kurtulamayacağını düşünerek yapma seninle evlenirim şeklinde beyanda bulunması üzerine sanığın katılanın üzerinden kalkarak icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sarkıntılık düzeyini aşan eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, katılan beyanları, katılana ait çamaşırlar üzerinde yapılan DNA inceleme raporu, katılanın olay sonrası çekilen fotoğrafları, tanık beyanları, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından sabit görülerek,

sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla lehine olan 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince ve orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan kıstaslar çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucunda, suçun işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak alt hadden uzaklaşmak suretiyle takdiren ve teşdiden hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Lehe Kanun Değerlendirmesi: 5237 sayılı Kanun'un 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarih ve 6345 sayılı Yasanın 58 inci maddesi ile yapılan değişiklik öncesi 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığa isnat edilen suçun cezası 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası iken değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığa isnat edilen suçun cezası 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasıdır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR