Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2023/1984 K.2023/4816

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2013 tarihli ve 2013/44650 Esas numaralı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2013/298 Esas, 2014/343 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2014 tarihli ve 2013/298 Esas, 2014/343 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2022 tarihli ve 2021/3292 Esas, 2022/2776 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 18.10.2022 tarihli ve 2022/259 Esas, 2022/382 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuğun, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Tüm deliller toplanmadan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiğine, verilen kararın adalete, hakkaniyete aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme nezdinde suça sürüklenen çocuk hakkında.

"Mağdure ile suça sürüklenen çocuğun suç tarihi olan 2011 yılı Ocak ayından yaklaşık 2 yıl önce tanıştıkları, aralarında duygusal arkadaşlık ilişkisi oluştuğu, facebook ortamından görüştükleri sırada suça sürüklenen çocuğun, mağdureyi evine davet ettiği, mağdurenin de daveti kabul ederek suça sürüklenen çocuğun evine gittiği, burada bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun mağdurenin de rızası ile livata yolu ile mağdura cinsel istismarda bulunduğu, aynı eylemini yaklaşık 15 gün sonra tekrar gerçekleştirdiği" iddiasıyla dava açılmış; uyulan bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda da Mahkemece.

"Katılan ve katılan mağdurenin aşamalarda başka yan delillerle desteklenmeyen beyanları, 2011 yılında gerçekleştiği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleriyle ilgili 2013 yılı Haziran ayında yetkili mercilere ihbarda bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı,

suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ceza yargılamasının temel amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyete karar verilebilmesi için hiçbir kuşkuya mahal vermeyecek şekilde kesinlikle ispat edilebilmesine bağlı olduğu gözetildiğinde, mahkemede oluşan kanaate göre de katılan mağdurenin soyut iddiaları ve anlatımları dışında suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksi yönünde bir kuşku oluşmadığı,

ceza yargılamasına hakim olan ilkelerden şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyete elverişli atılı suçun kanuni tanımına uygun şekilde işlendiğini tereddütsüz gösterecek somut delil elde edilemediği" şeklindeki gerekçesine binaen suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdureye yönelik atılı suçu işlediğine yönelik cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR